رایتینگ کوچ |همه‌ام درد می‌کند

ما در سرویس رایتینگ کوچ کوشیده‌ایم هر نویسنده ایرانی یک مربی آنلاین نویسندگی را در کنار خود ببیند. چنان‌چه در حین نوشتن به مشکلی برخورید فقط کافی‌ست با تکمیل و ارسال یک تیکت، ظرف 24 ساعت شنیدار راهنمایی و کوچینگ مربیان نویسندگی ما باشید. در این قسمت از رایتینگ کوچ آنلاین همراه هستیم با نویسنده ایرانی که «هیچ چیز» نمی‌تواند از نوشتن ناامیدش کند. اما «همه‌چیز» برای وی آزاردهنده است. با رایتینگ کوچ مدرسه آرت کوچینگ ویژه آموزش نویسنده ایرانی همراه باشید.

ریحانه

یک فرفری بی غم.

23

بله.

بله…همیشه کنارش بودم نه فقط وقتایی که خودم حالم بده

اینکه میخوام چیکارکنم تهش…چطوری مستقل بشم

خیر.

متنای شادتری مینویسم

فکرمیکنم اره

قبل وبعد18سالگی…البته الان این نظرمه

چه چیزی ادم رو امیدوار میکنه به ادامه زندگی

هیچی

خیر.

دخالت کردن تو کارو زندگی هم

اون تویک مکانی بود که حس میکرد بهش تعلق نداره.حس میکرد تا الان هرمسیری رو که رفته اشتباه بوده.می خواست ازاین حال ازاین حس بیرون بیاد اما نمی دونست چطوری…نیاز داشت به یک آدم که بدون قضاوت حرفاشو بشنوه اول بعد بگه چطوری رها بشه…اون خودش رو دوست نداشت و این بدترین و بزرگترین مشکل بود.دنبال راه نجاته..دنبال یک نورامید…

همه چیز.

منتی عزیز.

ممنون که مجموعه‌ی آرت کوچینگ رو با روحیه‌ت آشنا کردی.

متاسفانه به جای همدردی، ضروری‌تره که تایید کنیم: بله! امید بالاترین سرمایه‌ی انسان برای ادامه‌ی زندگیه و بدون امید نمی‌توان هیچ موقعیتی رو تحمل کرد. اما اجازه بده که یادآوری کنیم:

همون‌طور که هیچ قهرمانی در محیط قهرمانانه به وجود نمیاد، امید هم در روشنی کمتر دیده می‌شه. اگر هنوز روزگاری رو با موهای فرفری و دور از غم متصور هستی، پس هنوز روزنه‌ای به نور وجود داره. متذکر می‌شیم که وقتی کسی با همه‌چیز درگیره، اولین برداشت ما این می‌تونه باشه که: یا«قدرت زیادی در کاره!» یا «حساسیت بالایی!». در مورد تو ریحانه باید گفت با نویسنده ایرانی روبرو هستیم که حامل هر دوی این موارده.

… ما از دریچه‌ی رایتینگ کوچ، یک موفرفری جوان رو با زخم‌های کهنه می‌بینیم که از موهبت خود ناامیده. فکر نمی‌کنی که بخش اعظم این تصور مربوط به شرایط اجتماعی و قضاوت دیگران در مورد توئه؟ پیشنهاد می‌کنیم که در مسیر استقلال مالی، استقلال فکری و هنری خودت رو هم دنبال کنی. قضاوت تنها جایی به کار میاد که اصلاحی رو به ارمغان بیاره. اگر قضاوت دیگران تو رو از هنر که موهبت زیستنه ناامید کنه، در انتخاب اطرافیانت در آینده تجدید نظر کن. زندگی، یک جنگ هر روزه‌ست و هنر سلاح ما در این جنگ نابرابره. پس اگر امروز کسی از تو در مورد تعریف هنر پرسید با سری افراشته پاسخ بده:« با امید دوام آوردن!» و سعی کن تمرکزت رو روی خودت قرار بدی. این اولین گام برای ادامه مسیره و برای برداشتنش باید امیدی داشت.

ما نویسنده‌ایم چون نتوانسته‌ایم در میان تلخی‌ها لبخند بزنیم. اما کسی که در این بین امیدی خلق کنه، هنرمندتره. چرا که هنر در پی یافتن هم‌درد ارجمندتر از هنر برای نشر دردهاست. به شما پیشنهاد خوانش رمان بیگانه از آلبر کامو، و حصار و سگ های پدرم از شیرزاد حسن با ترجمه مریوان حلبچه ای را داریم.

به امید روشنی.


ارتباط با مدرسه آنلاین مشاوره آرت کوچینگ رایتینگ کوچ الف کوچ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *